Ważnym pytaniem dla wszystkich zainteresowanych stron, od wąskich gardeł w łańcuchu dostaw po rosnącą inflację, jest to, czy zobaczymy koniec kryzysu niedoboru chipów.
Podczas gdy ograniczona podaż chipów doprowadziła do wyższych cen konsumpcyjnych, inne skutki obejmują zakłócenia w działalności przemysłowej i bezpieczeństwie łańcucha dostaw.
Istnieją cykliczne i strukturalne przyczyny dramatycznego wzrostu popytu na półprzewodniki. Cyklicznie COVID-19 wyzwolił silny stłumiony popyt na elektronikę, ponieważ ogromna siła robocza i edukacja przenoszą się do Internetu. Wąskie gardła w wysyłce, które obserwujemy w 2021 r., Również wpływają na zapasy.
Strukturalnie elektryfikacja, taka jak masowa produkcja i cyfryzacja pojazdów elektrycznych, wymaga półprzewodników, głównie wysokiej klasy odmian, które mogą być produkowane tylko przez najbardziej zaawansowane odlewnie półprzewodników, a te półprzewodniki są skoncentrowane na Tajwanie.
W odpowiedzi na ten szybki wzrost popytu, uznani gracze w branży półprzewodników zareagowali na dwa sposoby.
Po pierwsze, wydatki inwestycyjne znacznie wzrosły, w szczególności w największej na świecie odlewni TSMC, której nakłady inwestycyjne wzrosną z 30 mld USD w 2021 r. do 44 mld USD w tym roku. rok. Wzrost ten można uzasadnić jedynie oczekiwaniem, że globalny popyt na półprzewodniki będzie nadal rósł.
Po drugie, rządy w kilku dużych gospodarkach wdrożyły ogromne programy wydatków, aby spróbować zwiększyć lokalną produkcję chipów. Chiny rozpoczęły wyścig w 2014 roku z dwoma kolejnymi dużymi funduszami na wsparcie rodzimych innowacji w przemyśle półprzewodników, które określiły jako jeden z najważniejszych kroków, które Chiny muszą podjąć, jeśli mają wspiąć się po drabinie technologicznej.
Zgodnie z planem całkowita inwestycja Chin osiągnęła około dziesiątek miliardów dolarów. Będzie to miało mniejszy lub większy wpływ na przyszłą podaż chipów, ale prawdopodobnie tylko na mniej zaawansowane półprzewodniki.
W połączeniu z zatwierdzeniem podobnych strategii przez USA i UE w celu wsparcia własnego przemysłu półprzewodników, może to rzeczywiście prowadzić do przedłużającej się nadpodaży, szczególnie w dolnej części branży.
Oczywiste jest, że moce produkcyjne mniej zaawansowanych półprzewodników będą szybko rosły od przyszłego roku, ponieważ kolejne plany inwestycyjne zostaną zrealizowane. Pomimo rosnącej koncentracji TSMC na zaawansowanej produkcji, firma nadal będzie przeznaczać do 20%, czyli około 9 miliardów dolarów, swoich zwiększonych nakładów inwestycyjnych na mniej zaawansowane chipy. To więcej niż reszta Azji łącznie, a więcej firm ustawia się w kolejce, aby zwiększyć produkcję chipów.
UMC, trzecia co do wielkości odlewnia skoncentrowana na dojrzałych węzłach, również zwiększy swoje nakłady inwestycyjne o 66% do 3 miliardów dolarów w 2022 roku. Jeśli chodzi o największą chińską firmę półprzewodnikową, Semiconductor Manufacturing International Corporation (SMIC), zwiększa ona również inwestycje, co oznacza, że jej zdolność produkcyjna będzie szybko rosnąć, ale nadal tylko dla tych chipów używanych w codziennym sprzęcie elektronicznym.
Innym wyznaczającym trendy rozwojem w branży półprzewodników jest zagraniczna ekspansja wiodących producentów chipów poprzez przejęcia.
Ponieważ globalne łańcuchy dostaw są coraz bardziej dotknięte amerykańskimi sankcjami nałożonymi na duże chińskie firmy, wiele odlewni półprzewodników znajduje się w krzyżowym ogniu. W końcu Chiny odpowiadają za 35% światowego popytu na półprzewodniki, mimo że ich firmy produkują tylko 6% globalnej podaży.
W tym kontekście TSMC ogłosiło plany dalszych inwestycji w Stanach Zjednoczonych i Japonii, a być może w przyszłości w Niemczech i Czechach. Podobnie gigant produkcji kontraktowej elektroniki Foxconn, który zatrudnia ponad 1 milion pracowników w Chinach, właśnie ogłosił plany inwestycji w produkcję chipów w Indiach.
W szczególnym przypadku Tajwanu i TSMC innym często pomijanym powodem rozszerzenia produkcji zagranicznej jest stosunkowo wysokie ryzyko sejsmiczne wyspy, a także inżynierowie i ograniczone dostawy energii dla dużych inwestycji planowanych przez wiele firm półprzewodnikowych.
Ogólnie rzecz biorąc, niedobory chipów nieznacznie osłabną w 2022 r. wraz ze wzrostem produkcji w Azji, ale w 2023 r. nastąpi gwałtowny wzrost nowej podaży. Biorąc pod uwagę, że większość produkcji będzie przeznaczona tylko dla dojrzałych półprzewodników węzłowych, tylko wysokiej klasy chipy będą musiały stawić czoła niedoborom.
Oczywiście kolejnym potencjalnym wąskim gardłem dla całej branży są dostawy niezbędnych metali ziem rzadkich i innych surowców potrzebnych do produkcji samych półprzewodników, które mogą być zagrożone z powodu eskalacji napięć geopolitycznych.
Inne niepewności obejmują zmiany klimatyczne i potrzebę osiągnięcia różnych celów w zakresie emisji, które również muszą mieć wpływ na produkcję półprzewodników, a także wynikającą z tego presję na wzrost cen energii.
Niemniej jednak duże inwestycje w dojrzałe półprzewodniki węzłowe sugerują potencjalną rozbieżność w dostawach półprzewodników, przy czym najmniej zaawansowana podaż półprzewodników znacznie wzrasta, jeśli pozwala na to geopolityka i metale ziem rzadkich, podczas gdy najbardziej zaawansowane chipy mają klucz do nowych dostaw półprzewodników. Podaż pozostanie niewielka.
Oznacza to, że największy sektor przemysłu półprzewodników może zostać obciążony nadwyżką mocy produkcyjnych. I odwrotnie, ponieważ popyt nadal przewyższa podaż, producenci, którzy przenoszą działalność na wyższy poziom rynku, tacy jak TSMC, odnotują wzrost marż zysku.